Tachi

  • Katana - Budowa Japońskiego Miecza

    Budowa Miecza Japońskiego – Katana

    Katana /jap./ – miecz japoński nihontō /jap.日本刀/, czasami zwany mieczem samurajskim, o długości głowni powyżej 60 cm, jednosiecznej, o krzywej głowni i zaokrąglonym lub ściętym sztychu.


       Jelec /jap. lubtuba/ tej broni ma kształt bogato zdobionej tarczki /gardy/. Rękojeść /jap.tsuka/ wykonana jest z wydrążonego drewna lub miedzi, z oplotem jedwabnym lub w przypadku tradycyjnych katan z oplotem ze specjalnie preparowanej cienkiej i wytrzymałej na warunki atmosferyczne i uszkodzenia mechaniczne skóry rekina z elementami dekoracyjnymi.

      Pierwsze miecze tego typu pojawiły się w Japonii w okresie Nara/710-794/ jako kara-tachi, czyli miecze chińskie. Początkowo nie posiadały jeszcze charakterystycznego zdobnictwa i jelca tarczkowego. Dopiero w okresie Muromachi/1392-1573/ pojawił się miecz podobny do tradycyjnego katana, zwany uchi-gatana /w wolnym tłumaczeniu "miecz uderzeniowy"/. Pod koniec tego okresu stał się ulubioną bronią bojową samurajów. Istnieje jeszcze wiele innych wersji mieczy z tego okresu, ale różnice pomiędzy nimi są niewielkie.


       W okresie Edo /1603-1868/ następuje usystematyzowanie produkcji mieczy. Powstaje szereg praw regulujących sposoby noszenia i używania broni. Powstaje określenie daishō. Wyodrębniają się rodziny płatnerskie specjalizujące się w produkcji katana. To właśnie w tym okresie powstaje większość tradycyjnych nazw.


       Różnice pomiędzy mieczami tachi a katana wynikają przede wszystkim ze sposobu noszenia broni – tachinoszony był na dwóch rzemieniach ashi ostrą stroną głowni ku dołowi i używany w przypadku stosowania zbroi /np. przez łuczników/ Katana – noszona przy normalnym ubraniu, a zatem bez rzemieni, przetknięta przez pas /kaku-obi lub pasy wiązania Hakamy/ ostrą stroną głowni ku górze. Sposób noszenia wpłynął nie tylko na strój /koshirae/ a w szczególności na pochwę saya, która w przypadku tachi miała specjalne dodatkowe pierścienie, ale także na samo ostrze, które przy tachi było zwykle bardziej wygięte.

     

      W pochwie mieczy mniej zamożni posiadali schowki na dodatkowe akcesoria: kozuka, kodachi, kōgai, waribashi i umabari. Bardziej zamożni, mogący sobie pozwolić na krótszy miecz wakizashi /kodachi/ lub sztylet tantō, akcesoria te przechowywali przy nich. Krótszy miecz lub sztylet można było nosić zawsze ze sobą, a dłuższy zostawiało się w specjalnym miejscu przed wejściem do wnętrza domostwa.

    Katana - Budowa Miecza Japońskiego

Adres Szkoły

Szkoła Japońskich 
Sztuk Walki ZEMPO
ul. Kartuska 128
80 -136 Gdańsk 
Sala Sportowa
Liceum nr. 8
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 
kom. 888-55-77-61

Dołącz do Newslettera

Signup to get exclusive offers and other discount from us by joining our newsletter program.